అరుణాచల గిరి ప్రదక్షిణ చేస్తే భక్తులు ఎందుకు భావోద్వేగానికి గురవుతారు
అరుణాచల కొండకు అద్భుతమైన పాజిటివ్ ఎనర్జీ, ఒక ప్రత్యేకమైన అయస్కాంత క్షేత్రం ఉందని నమ్ముతారు. చెప్పులు లేకుండా నేరుగా నేల మీద నడిచినప్పుడు మన పాదాలు భూమితో అనుసంధానమవుతాయి. దీన్నే ఆధునిక పరిభాషలో ‘ఎర్తింగ్’ లేదా ‘గ్రౌండింగ్’ అంటున్నారు. దీనివల్ల మన శరీరంలోని ఎలక్ట్రికల్ బ్యాలెన్స్ సరి అవుతుంది. కొండ యొక్క అయస్కాంత శక్తి, మన శరీరంలోని శక్తి కేంద్రాలైన చక్రాలను ఉత్తేజపరిచి, ఒత్తిడిని తగ్గిస్తుందని అంటారు.
రెండవది, 14 కిలోమీటర్ల సుదీర్ఘ నడక. ఇది ఒకరకమైన వ్యాయామం. ఇలా నడవడం వల్ల మన మెదడులో ‘ఫీల్-గుడ్’ హార్మోన్లయిన ఎండార్ఫిన్లు విడుదలవుతాయి. ఇవి సహజమైన నొప్పి నివారిణిగా పనిచేసి, మనసుకు తెలియని ఆనందాన్ని, ఉత్సాహాన్ని ఇస్తాయి. సూర్యరశ్మిలో నడవడం వల్ల శరీరంలో పెరిగే సెరోటోనిన్ కూడా మన మూడ్ను మెరుగుపరిచి మానసిక ప్రశాంతతను అందిస్తుంది.
మూడవది, ‘ఓం అరుణాచల శివ’ అనే మంత్ర జపం. ఈ మంత్రాన్ని ఒక లయ ప్రకారం జపించడం కూడా ఒక రకమైన ధ్యానమే. ఆ జపం నుంచి పుట్టే ధ్వని తరంగాలు (vibrations) మన మెదడులో ఆల్ఫా తరంగాలను పెంచి, మనసును ప్రశాంతమైన ధ్యాన స్థితికి తీసుకువెళ్తాయి. అనవసర ఆలోచనలు ఆగిపోయి, మాటల్లో చెప్పలేని శాంతి మన సొంతమవుతుంది.
చివరగా, ప్రకృతి ప్రభావం. కొండ చుట్టూ ఉన్న పచ్చదనం, స్వచ్ఛమైన గాలి, ప్రశాంతమైన వాతావరణం మన ఒత్తిడి హార్మోన్ అయిన కార్టిసాల్ స్థాయిలను తగ్గిస్తాయి. సిటీ లైఫ్ గందరగోళానికి దూరంగా, ప్రకృతితో గడపడం మనసుకు ఎంతో సాంత్వన కలిగిస్తుంది.
అంటే, ఇక్కడ జరుగుతున్నది కేవలం ఒక ఆధ్యాత్మిక యాత్ర కాదు. ఇది మన శరీరం, మనసు, ఆత్మపై ఒకేసారి పనిచేసే ఒక సంపూర్ణ చికిత్స (holistic therapy). భక్తికి విజ్ఞానం కూడా తోడైనప్పుడు కలిగే అనుభూతి మాటలకు అందనిది.
ప్రదక్షిణ చివరి అంకానికి చేరుకునేసరికి, 14 కిలోమీటర్ల నడకతో శరీరం అలసిపోతుంది. కానీ మనసు మాత్రం ఎన్నడూ లేనంత తేలికగా, నిశ్చలంగా మారిపోతుంది. అప్పుడు అర్థమవుతుంది… మన కళ్ల నుంచి జారే నీళ్లకు ఒక్క కారణం కాదని.
ఆ కన్నీళ్లు, ఈ పవిత్ర కొండను చుట్టగలిగాను అన్న సంతృప్తిలోంచి పుట్టినవి. ఆ కన్నీళ్లు, జన్మల పాపాలు కడిగేసుకున్నాను అన్న ఉపశమనంలోంచి జారినవి. అన్నింటికీ మించి, ‘నా’ అనే అహం కరిగి, ఆ అరుణాచలేశ్వరుడిలో లీనమైనప్పుడు కలిగే ఒక అనిర్వచనీయమైన దివ్యానుభూతికి సాక్ష్యం.
శాస్త్రవేత్తలు ఈ అనుభూతిని ‘ఎర్తింగ్’ అని, ‘ఎండార్ఫిన్లు’ అని, ‘ధ్వని తరంగాలు’ అని రకరకాలుగా విశ్లేషించవచ్చు. కానీ, లక్షలాది మంది భక్తులకు మాత్రం ఇది కేవలం సైన్స్ కాదు. ఆ శాస్త్రీయ కారణాలన్నీ ఆ పరమశివుడు తన భక్తులకు ఇచ్చే అనుభూతిని అందించడానికి ఏర్పాటు చేసిన మార్గాలు మాత్రమే.
అందుకే ఆ కన్నీళ్లు దుఃఖానివి కావు… అవి స్వచ్ఛమైన ఆనంద భాష్పాలు. భారం తొలగి, భయం పోయి, భక్తి శిఖర స్థాయికి చేరినప్పుడు ఆత్మ పొందే శాంతికి నిలువుటద్దం. అంతిమంగా, ఇక్కడ శాస్త్రం కన్నా భక్తిదే పైచేయి. అరుణాచలంలో జరిగేది ఒక అద్భుతం… ఆ అద్భుతాన్ని వివరించడానికి సైన్స్ ప్రయత్నిస్తుంది, కానీ భక్తి మాత్రమే దాన్ని అనుభవించగలదు.
